بلیط چارتر,بلیط چارتر هواپیما،الهام سیر - اماکن زیارتی تهران
بلیط چارتر
بلیط چارتر

الهام سیر

شرکت مسافرت هوایی و گردشگری

دوشنبه, 11 مرداد 1395 ساعت 12:35

اماکن زیارتی تهران

نوشته شده توسط 
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)


بقعه هفت دختران

 

این بقعه آرامگاه هفت تن از دختران امام موسی کاظم (ع )، به روایتی از خانواده بزرگان ایرانی دوران صفوی، و به روایتی دیگر از احفاد شاه خلیل الله و از سادات حسینی هستند.تاریخ قدمت آن به 1300 سال پیش برمیگردد. طبقه اول این بقعه درسال ۱۳۵۱ ، به همت حاج سیدمصطفی نجات ساخته شده و قبرهای اصلی در زیرزمین واقع شده است. . مساحت بقعه حدود ۳۰ مترمربع می باشد.

آدرس : تهران خیابان سیروس ، مقابل پمپ بنزین ، کوچه درویش نوری.

 

 

امامزاده کابل حسین


امامزاده کابل حسین به روایتی از فرزندان امام زین العابدین علیه السلام و به روایتی دیگر از نوادگان امام رضا علیه السلام است. از سال 1300
هجری شمسی تاکنون شکل اصلی بنای امامزاده و مسجد مجاور تغییر نکرده و مساحت آن کاهش یا افزایش نداشته است.با توجه به متنی که روی سنگ قبر نوشته شده است، این زیارتگاه محل دفن دو برادراست.

برهمین اساس، این دو برادر از فرزندان امام زین العابدین (ع) بوده که در روستای کن، در کوچه گهواره تراشان ، در منزل شخصی به نام حاج احمد حلوایی به مدت سه روز سکنا داشته اند که در همان هنگام مآموران از وجود آنها مطلع می‌شوند و آنها رابه شهادت می‌رسانند، اما بر اساس گفته‌ی راویان ،این زیارتگاه محل دفن دو برادر به نام‌های کابل حسین و بابل حسین است. گروهی معتقدند این دو برادر از نوادگان امام رضا(ع) هستند و در دوران کودکی به شهادت رسیده اند.

دور تا دور بقعه با ساختمان‌های مسکونی داراری بافت قدیمی و کوچه‌های باریک محصور است و با وجود اینکه امامزاده گنبد ندارد و بنای آن نیز داری ارتفاع بسیار بلند نیست، در ضلع شرقی، غربی و جنوبی آن از دور دیده می‌شود.

آدرس : تهران ،بخش کن ،محله در قاضی

 

 

امامزاده عزیز (ع(

 

 بنابرزیارتنامه موجود، امامزاده عزیز(علیه السلام) عموی گرامی امامزاده مطیب (علیه السلام) و از نوادگان امام موسی كاظم (علیه السلام) است. برخی گفته‌اند که در زمان مأمون الرشید خلیفه عباسی، مرد محترمی به نام سیدمحمد والی كه به قول اهالی از اعقاب حضرت امام چهارم (علیه السلام) است به اینجا پناهنده شده و مدتی دور از اغیار در این ده زیبا زندگی می‌كرده است. هنگام ورود این شخص به این ده، همسر و چهار پسرش نیز به دنبالش بوده‌اند. به نقلی، این شخص جد سادات فعلی دركه است. از ساكن شدن این شخص محترم در دركه مركزیتی پیدا شده و كسان دیگری از اولاد علی (علیه السلام) که از ظلم و ستم خلفای جابر عباسی در ناراحتی و فشار بوده‌اند به این مکان می‌آیند که امامزاده عزیز (علیه السلام) و برادرزاده‌اش امامزاده مطیب، جزء این دسته‌اند. بنای اصلی که در سال 1352 شمسی ساخته شده، قبر کوچک مستطیلی متناسبی با سقف گنبدی بیضی‌شکل است که داخل آن به طور تقریب کمی بیش از 4 متر طول و مختصری بیش از 3 متر عرض دارد. بنای آن به نظر می‌رسد مربوط به قبل از دوره قاجاریه باشد. بعداً در طرفین شرق و غرب این قبه، دو اطاق ساده که اندود درونی آنها کاه‌گل است افزوده‌اند و ایوان پهن و و سیعی هم با جرزهای سنگی و نرده چوبی ساده در جلو بقعه یعنی سمت جنوب آن که مشرف به قریه اوین است، احداث نموده‌اند.

حرم مطهر همه روز میزبان دانشجویانی است که خستگی خود را با زیارت این بقعه متبرکه فراموش می کنند و از نورانیت آن بزرگوار کسب فیض می نمایند. در جوار حرم مطهر، مزار 8 شهید گمنام نیز قرار دارد.

آدرس : استان تهران ـ شهرستان تهران ـ بخش ـ شهر تهران، منطقه اوین، میدان دانشگاه، محوطه دانشگاه شهید بهشتی، جنب مسجد دانشگاه

 

 

امامزاده معصوم

 

زیارتگاه امامزاده معصوم مرقد یکی از مشهورترین امام‌زادگان ایران است. صاحب این مرقد که نزد مردم از ارج و قرب بالایی برخوردار است، معصوم فرزند عبدالله و از نواده‌های امام محمد باقر(ع‌) است که در سال ۲۰۳ قمری، همراه حضرت امام‌رضا(ع‌) و ۴۳۰ نفر دیگر، به دستور هارون از بغداد اخراج و وارد ایران شدند. حضرت معصومه‌، امامزاده معصوم‌، حضرت شاه چراغ‌، آقا علی عباس و بسیاری از همراهان بر اثر توطئه‌ای به دست عمال حکومت وقت کشته شدند. قدمت تاریخی ساختمان این بقعه به دوره صفویه باز می‌گردد. ساختمان آن ساده و بی‌پیرایه‌ است و گنبد فیروزه‌ای رنگ و کاشیکاری زیبایش که به سبک عهد صفویه ‌است، زینت بخش این بقعه گردیده‌است. بنای امامزاده معصوم در زمان شاه عباس به شکل بقعه درآمد. مساحت آن، ۱۲۰۰ متر مربع و مساحت ساختمان با حیاط بیش از ۲۰۰۰ متر مربع است‌. دو رواق نسبتا کوچک نیز در ضلع شرقی و غربی داخل حرم وجود دارد. در ایوان جنوبی 2 کتیبه کوچک مرمر طرفین درب حرم نصب گردیده که یکی در تاریخ ۱۰۴۰ قمری و در دیگری تاریخ ۱۲۴۰ قمری به چشم می‌خورد که بر اساس آن بنای اولیه این بقعه مقارن با سال‌های اول سلطنت شاه صفی توسط خواجه محب فرزند حاجی رمضان بریانکی در سال ۱۰۴۰ دستخوش تعمیر و مرمت گردیده‌است.

 در تهران، خیابان قزوین بین گمرگ و سه راه آذری در محل پل امامزاده معصوم واقع است.

 

 

امامزاده قاسم

 

روایت شده است كه در قرن سوم هجری قمری، حضرت قاسم‌بن حسن زید مجتبی(ع) را در آنجا به خاك سپرده‌اند. امامزاده قاسم از معدود امامزاده‌هایی است كه میان آپارتمان‌ها و برج‌های سر به فلك كشیده و خانه‌هایی با قدمت بلند در پایتخت محصور شده است كه منظری آمیخته از نمای مدرنیته و سنتی دارد.

بنای اصلی امامزاده، برجی هشت ضلعی است كه از آجر ساخته شده است. این بقعه امروزه دارای صحن، ایوان، رواق و گنبد كاشیكاری است. اصل بنای بقعه را از قرن هفتم هجری دانسته‌اند. در زمان شاه طهماسب صفوی، صندوقی با تاریخ 963 هـ. ق روی مرقد نهاده شد. ساختمان اصلی بقعه در زمان فتحعلی شاه قاجار توسعه یافت و ایوان بزرگ فعلی در طرف قبله بنا شد.

این محله در دامنه كوه سرچال كوچك بنا شده است و دو كیلومتر تا تجریش فاصله دارد، آبك در شمال و زمین‌های دزاشیب و تجریش در جنوب، جعفرآباد و دربند در غرب و جماران و حصارك در شرق آن واقع شده است

بازدید 207 دفعه
Super User

آخرین‌ها از Super User

مطالب مرتبط

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

بازگشت به بالا

تور های لحظه آخری