بلیط چارتر,بلیط چارتر هواپیما،الهام سیر - اماکن زبارتی تبریز
بلیط چارتر
بلیط چارتر

الهام سیر

شرکت مسافرت هوایی و گردشگری

سه شنبه, 12 مرداد 1395 ساعت 11:43

اماکن زبارتی تبریز

نوشته شده توسط 
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

امامزاده سیدحمزه (ع) تبریز

 

آستان مقدس امامزاده سید حمزه (علیه السلام) در شهرستان تبریز، خیابان ثقة الاسلام و در جنب مقبرة الشعراء قرار دارد. بنا بر شواهدی، بقعه و بارگاه جناب امامزاه سید حمزه (علیه السلام) پس از وفاتش توسط فرزندش سید حسین یا میرابوالحسن ساخته شده است.

بقعه در زمان های مختلف و به دفعات مورد تعمیر و بازسازی قرار گرفته است. آنچه اکنون پابرجاست عبارت از صحن بالنسبة وسیعی است که در سمت جنوب این مقبره قرار گرفته و در سمت مشرق و شمال آن حجرات و مدرس ها، که از دهها سال پیش متروک است و مبدل به امانتگاه اموات شده بودند، در تعمیر سال های 1333 ـ 1334 شمسی که از محل اوقاف ظهیریه به عمل آمد، دوباره به حجره و اقامتگاه طلاب علوم دینی مبدل گردید.
بقعه امامزاده سید حمزه (علیه السلام) متشکل از صحن، مسجد سیدحمزه، گنبدخانه، مدرسه ظهیریه (قسمت اداری بقعه) و سرویس های بهداشتی است. مسجد سید حمزه در غرب صحن، مدرسه ظهیریه و سرویس های بهداشتی در شمال صحن و ایوان ورودی و گلدسته در جنوب صحن قرار دارد.
درب ورودی صحن از ضلع جنوبی تعبیه شده و جنس در از چوب است. طاق مرمرین سر در صحن از چهار قطعه سنگ مرمر درشت تشکیل شده است. دو قطعه پایه و دو قطعه سنگ سه گوش که در پیشانی در به طور متقابل به کار رفته اند، سنگ های طاق مرمرین، سردر محسوب می شوند که در طی گذشت زمان همچنان زیبایی خود را حفظ کرده ند. سنگ های پایه، صاف بوده و نوشته ندارد ولی سنگ هایی که در پیشانی در از دو سو به طور متقابل قرار گرفته اند دارای خط ثلث عالی و حاوی آیه ی شریفه ی «اُدخُلوها بسلام آمنین» و در زیر هر یک از آنها در میان ترنج عبارت «یا مفتح الابواب» به طور برجسته نقر شده است. در جانب شرقی درب ورودی و بر روی دیوار، کتیبه مرمرینی نصب شده که متن آن حاوی اطلاعاتی در خصوص تعمیر بقعه در زمان قاجاریه است.
در کرانه های طاق در جانب شرقی مصراع «به امر شاه جهان آصف بلند اقبال» و در جانب غربی مصراع «مقام دانش و آمرزش است نام خدا» به خط نستعلیق حک گردیده و با یک رشته اسلیمی زیبا تزیین یافته است. گنبدخانه در ضلع جنوب شرقی صحن قرار دارد. برای ورود به گنبدخانه از دو طریق می توان عمل نمود.اول از طریق ورودی بانوان که از فضای دهلیز امکان پذیر است و دوم از طریق ورودی آقایان از راه کفشکن. دهلیز بقعه در بین کفشکن و ایوان ورودی قرار دارد. در ضلع جنوبی دهلیز راه پله ای است که به طبقه ی بالا منتهی می شود. ایوان عتیق بقعه، در ضلع شمالی گنبدخانه قرار دارد و پنجره ی ارسی آن را از جا کنده اند و هم اکنون بین ایوان و صحن حائلی وجود ندارد.
در دیوار شرقی ایوان دو قطعه ازاره ی مرمری بسیار زیبایی همراه با نقوش گل و بوته وجود دارد و احتمال می رود مربوط به دوره ی آق قویونلوها و ترکمان باشد. در صحن ایوان چند نفر از شخصیت های مذهبی، سیاسی و فرهنگی دفن شده و دور تا دور ایوان نقاشی های زیبایی وجود دارد. سراسر طاق ایوان آیینه کاری شده و در ضلع جنوبی آن دری با طاق مرمری قرار دارد که به داخل گنبدخانه باز می شود. این در از چوب بوده و متعلق به دوره ی صفویه است.
در قسمت هر یک از پایه های طاق، یک ترنج قندیلی گلدار تعبیه گردیده که در توی ترنج دست راست عبارت «بنده آستان ولایت نشان» و در توی ترنج دست چپ عبارت «میرزا محمد ابراهیم وزیر آذربایجان» به طور برجسته کنده شده است و نشان می دهد که جسد میرزا محمد ابراهیم ظهیرالدین وزیر آذربایجان، معاصر با شاه سلیمان صفوی در آستانه بقعه به خاک سپرده شده است.دری که زر طاق قرار گرفته نیز خالی از لطف هنری نیست و حلقه و شبکه های فلزی متعددی دارد، نوشته ی شبکه ها عبارت از «بسم الله الرحمن الرحیم»، «یا مفتح الابواب» و «یا قاضی الحاجات» است.
دو قطعه ازاره مرمرین بسیار زیبا در پشت پایه های طاق مرمرین مزبور بر دیوار شمالی بقعه نصب شده است. در وسط این قطع سنگ ها یک ترنج قندیلی به مثابه گلدان و بالای آن گل و برگ متنوع و فروانی که سر به در آورده اند حجاری شده است.
در گنبدخانه، محراب مقرنس کاری و گچبری شده ای قرار دارد که متعلق به دوره ی قاجاریه بوده و بالای آن تمثالی از جناب سید حمزه و پسرش توسط استاد الله وردی، نقاش تبریزی ترسیم شده است. مقرنس کاری و آینه کاری سطح درونی گنبد و تزیینات و آرایه های نمای داخلی در سال 1381 ش نصب شده است. مزار امامزاده سید حمزه (علیه السلام) چسبیده به دیوار غربی و جنوبی در سرداب قرار دارد. فضای سرداب حدود دو متر پایین تر بوده و بر روی آن سنگ مزاری وجود ندارد. قبر دیگری مربوط به ضیاءالدوله امان الله میرزا طالب در سرداب وجود دارد که چسبیده به دیوار جنوبی و شرقی است و اسم وی بر روی سنگ مرمری حک شده و بر روی مزارش نهاده شده است.
بقعه سید حمزه (علیه السلام) دارای موقوفات مفصل و گسترده ای بوده و واقف آن مرحوم میرزا محمد ابراهیم ظهیرالدین وزیر آذربایجان بوده است. این موقوفات معروف به «ظهیریه» است. در کنار بقعه ی امامزاده سید حمزه تعدادی از مشاهیر علم و ادب و مذهب دفن شده که متأسفانه در اثر گذشت زمان و توسعه مقبرةالشعراء و آستان امامزاده سیدحمزه، آثار قبور آن ها از بین رفته است.
هم اکنون آستان مقدس سید حمزه (علیه السلام) از بقاع بسیار معروف شهر تبریز بوده و هر روز شاهد حضور زائران از اقصی نقاط کشور می باشد. این بقعه توسط هیأت امناء و با نظارت اداره اوقاف تبریز اداره می شود.

 

امامزاده علی بن مجاهد (ع) تبریز

 

آستان متبرکه امامزاده علي بن مجاهد (علیه السلام) در شهرستان تبریز در  محله ی راست کوچه (خیابان شهید مطهری فعلی)، انتهای بازار مسجد جامع، رو به روی دربند ملا احمد و در داخل حیاطی قرار دارد.

در ضلع جنوبی حیاط، مسجد امام حسن مجتبی (علیه السلام) و در ضلع شرقی آن بقعه امامزاده علی بن مجاهد (علیه السلام) استدر سابق در ضلع شمالی حیاط چند حجره قرار داشت و داخل یکی از آنها سه قبر در کنار هم بودند که به آنها «اوچ علمدار» می گفتند. قبرها فاقد کتیبه بودند. این حجره ها هم اکنون تخریب شده و زمین آن ها مسطح استتاریخ دقیق ساخت بنای اولیه بقعه معلوم نیست و در ادوار مختلف تعمیر شده است. بر اساس کتیبه ی نصب شده در سمت راست ورودی مسجد امام حسن مجتبی (علیه السلام) تعمیر آن در سال 1280 ق صورت گرفته است.

بقعه ی امامزاده علی بن مجاهد (علیه السلام) از بقاع با سابقه و تاریخ دار تبریز است و از دیرباز محل زیارت و توجه اهالی تبریز بوده است.

 

امامزادگان عون و زید(ع) تبریز

 

در بخش مرکزی شهرستان تبریز بر بالاي بلندترين قله كوه سرخاب واقع در شمال شهر تبريز كه مرتفع و مشرف به همه شهراست، آستان متبرکه امامزادگان عون علي و زين علي (علیهما السلام) قرار گرفته است. بناي ساختمان بقعه شامل سه باب اتاق و يك مقبره مسجد گونه، يك ايوان، دو مناره تو پُر و پنج ستون سنگي است. در بناي بقعه سنگ سرخ كوه سرخاب و اندكي آجر بكار رفته است. ستون هاي ايوان از سنگ سفت كبود است. سبك بنا شيوه ايلخاني دارد، بقعه در قرن نهم و دهم هجري قمري و هنگام حيات درويش حسين كربلائي بسيار آباد بوده است. در زمان تسلط قشون عثماني به ويراني گرائيده و در زمان شاه عباس صفوي تجديد بنا يافته است.
تجديد بنا و عمارتي كه به فرمان شاه عباس و به وسيله پير بداق خان در بقعه عون علي به عمل آمده بود در نتيجه زلزله زمان شاه حسين و زلزله سال 1193 هـ.ق شكست برداشته و قسمتي از آن فرو ريخته و بنا به نوشته محمد رضا طباطبائي مولف تاريخ «اولاد اطهار» در اواخر قرن سيزدهم هجري قمري دوباره بوسيله امين لشكر قهرمان ميرزا مرمت يافته و حتي راه همواري بر آن بقعه احداث گرديده است. قريب هشتاد سال پيش نيز يك تعمير اساسي از طرف امير لشكر اسماعيل خان والي آذربايجان و فرمانده قشون شمال غرب در آن بنا بعمل آمده كه در سنگ نبشته منصوب به ديوار ايوان بقعه بدان اشاره است.
آخرین تعمیر و مرمت بقعه مذکوردر سال 1380 از طرف سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان انجام شده است. اما بنای کنونی بقعه در فضایی بسیار مناسب و در عرصه ای به مساحت 968 متر قرار دارد. ابعاد بقعه 23/50×35 متر بوده و متشکل از گنبدخانه، مسجد، ایوان شمالی، ایوان جنوبی و اتاق های دور تا دور بقعه است. بنا با استفاده از ملاط سنگ سرخ و آجر ساخته شده است و لایه ی بین سنگ ها بندکشی شده است. نمای جنوبی بقعه، نمای اصلی بوده و مشرف به شهر است. دو میل (مناره ی توپُر) بر لبه ی دیوارهای غربی و شرقی قرار دارند و بین این دو دیوار، ایوان جنوبی با شش ستون سنگی قرار گرفته است. ستون ها به صورت منشوری و دارای سر ستون های سنگی خوش تراش و مقرنس کاری است و پا ستون ها به شکل مکعب مربع هستند. سقف در نمای بیرونی هم بیرون زدگی دارد و به شکل قوس نیم دایره ای بر روی ستون های مذکور سوار شده و رواق کوچکی را به وجود آورده است.
بر روی دیوار شرقی سنگ حجاری شده ای دیده می شود که عبارت «بسم الله الرحمن الرحیم 1287» بر روی آن حک شده و سنگ دیگری که جمله ی «یاعلی مدد 1287» بر روی آن قابل مشاهده است.
تابلوی آبی رنگی بر بالای قوس وسطی نصب شده که عبارت در آستان مقدس امامزادگان عون علی و زید علی (علیهما السلام) بر روی آن نوشته شده است. کف بقعه یک پله بالاتر از سطح رواق و ورودی آهنی بقعه از نمای جنوبی تعبیه شده و به روی کفشکن باز می شود. سردر ورودی به صورت طاق گچی و مقرنس کاری است. دو قبر در قسمت جنوبی قرار دارد؛ قبر شرقی مربوط به عون بن علی و قبر غربی مربوط به زیدبن علی است. هر کدام از قبرها در ابعاد 1/80×4 متر بوده و ارتفاع آن ها 1/30 متر است. بدنه ی قبرها با سنگ های مرمری نماکاری شده و ورودی هر کدام ضریح آلومینیومی قرار دارد. کف بقعه با فرش و پتو مفروش شده است.
دور تا دور بقعه نُه اتاق قرار دارد که هر کدام ورودی مستقل از محوطه و کارآیی جداگانه ای دارند. ایوان شمالی به صورت رواق با پنج دهانه به صورت طاق اجرا شده استهم اکنون بقعه امامزادگان عون بن علی و زیدبن علی از اماکن متبرکه تبریز بوده و محوطه ی آن در سالهای اخیر تبدیل به تفرجگاه شده و دسترسی با آن از طریق مسیر آسفالته به سهولت امکان پذیر است. در 50 متری بقعه بنای یادبود شهدای گمنام هشت سال دفاع مقدس ساخته شده استهم اکنون بقعه مذکور دارای امکانات رفاهی و بهداشتی بوده و در طی سال های گذشته تولیت حفط و نگهداری آنجا را برعهده ی مرحوم سیدمحمد لقایی (فرزند کربلایی میرآقا) و پسرانش بوده است. همچنین در سال‏هاى اخیر از طرف هیئت کوهنوردى تبریز، تعمیرات اساسى در این مکان به عمل آمده و با نصب یک دستگاه موتور برق، روشنایى آن تامین شده است. علاوه بر آن، از حوض تولان که چشمه ایست واقع در پشت آرامگاه، اقدام به لوله کشى شد. و دو قهوه خانه هم در جوار بقعه ایجاد شده است که روزهاى تعطیل کوهنوردان و علاقه‏مندان از آن‏ها استفاده مى‏کنند. در حال حاضر این محل به زیارتگاه و تفرجگاه تبدیل شده است.  
این بنا به شمارة 2747 در تاریخ 27/8/1385 به ثبت آثار ملّی و تاریخى رسیده است.

   

 

بقعه صاحب الامر

 

مسجد صاحب‌الامریامسجد شاه طهماسبیکی از مساجد قدیمی و کهن شهر تبریز است که در مرکز این شهر و در جانب شرقی میدان صاحب‌آباد واقع شده‌است. این بقعه خانقاه مهرپرستان بوده و نام مهران رود و اسطوره قربانی مهرپرستانه گاو در کنار نام بقعه صاحب‌الامر گواه بر این نظر می‌باشد. این بنا توسطشاه تهماسب یکمایجاد شده‌است و در آغاز مسجد سلطنتی وی بوده‌است. بعدها با حملهٔ سپاهیان عثمانی به‌ایران، مسجد صاحب‌الامر به‌طور کلی ویران گردید.  این بنا در زلزله سال 1193 هجری قمری فرو ریخت و در سال 1208 هجری قمری، به همت جعفرقلی‌ خان دنبلی ملقب به باتمانقلیچ تجدید بنا گردید. در سال 1266 هجری قمری میرزا علی‌اکبر خان، مترجم کنسولگری روس که مردی ثروتمند و خیّر بود به آیینه‌بندی قسمتی از بقعه و تعمیرات آن اقدام کرد و صحن و مدرسه کنونی را احداث و موقوفاتی برای آن‌ها تعیین کرد. نام این صحن و مدرسه در بدو تأسیس اکبریه بود، ولی بعدها صحن مقام صاحب‌الامر خوانده شد. این بنا دارای یک گنبد و دو مناره است که شکل گنبد و مناره‌ها با سایر مساجد تفاوت بسیاری دارد. از زمان شاه تهماسب یکم، تنها دو تاق مرمرین در این مسجد باقی‌مانده‌است که جنبهٔ تاریخی دارند. در کنار یکی از تاق‌ها، سنگ‌نبشته‌ای مرمرین و در بالای تاق دیگری، سورهٔ «الجن» نوشته شده‌است.

امروزه موزه قرآن و کتابت در محل مسجد صاحب‌الامر ایجاد شده‌است.

این اثر در تاریخ ۱۰ مهر ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۱۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

 

 

امامزاده خواجه سیدمحمد کججانی

 

آستان امامزاده سیدمحمد (علیه السلام) در شهرستان تبریز، 15 كيلومتري جنوب شرقي تبريز، در قبرستان کهن روستاي كججان (كُرجان) واقع شده است. قبرستان کججان متعلق به سده ششم و هفتم هجری است که در نوع خود بی نظیر و میراثی است بر جای مانده از پیشینیان که حرف های ناگفتنی زیادی را در خود نهان دارد. این قبرستان در ضلع شمالی امامزاده قرار دارد.

در حال حاضر قسمت های بیشتر قبرستان یاد شده در اثر بی توجهی، به کلی تخریب شده است. قوچ های سنگی شکسته و سنگ قبرها که از نفایس خاص هنری برخوردار و حاوی اطلاعات مهمی درباره ی صاحبان قبور بودند از بین رفته است.

در حال حاضر آستان امامزاده خواجه سید محمد کججانی با مساحتی بیش از چهار هزار متر متشکل از صحن، حرم، حسینیه، زینبیه، مهدیه و آشپزخانه است. برنامه ی توسعه و تجدید بنای آستان امامزاده خواجه سید محمد کججانی (علیه السلام) از سال 1378ش به کوشش اداره کل اوقاف و امور خیریه استان شروع و با حمایت های مردم خیر و تلاش های خالصانه جناب آقای حاج یوسف فرمانی به مرحله ی خوبی از توسعه و ساخت رسیده است.

هم اینک ورودی صحن در ضلع جنوبی تعبیه شده و دارای یک در بزرگ ماشین رو و دو در کوچک است. نعل درگاهی درها قوسی شکل مازه دار و جنس آنها از آهن و رنگشان سبز است. در دو طرف در ورودی دو گلدسته ی آجری به ارتفاع 11/40 متر قرار دارد. دیوارهای ضلع جنوبی با آجر و نرده های آهنی اجرا شده است. کف صحن با ملاط سیمان پوشانده شده و قسمت شمالی صحن به ارتفاع شش پله بلندتر از قسمت جنوبی است. وسط صحن رمپی برای عبور وسایل نقلیه در نظر گرفته شده است. در ضلع شرقی صحن، رواقی با شش دهنه با چفد جناغی وجود دارد و در ضلع غربی نیز رواقی است با همان مشخصات ضلع شرقی. دفتر مدیریت، آشپزخانه، آبدارخانه و اتاق استراحت زائران در ضلع غربی قرار دارد. درِ ورودی ویژه بانوان در ضلع شرقی تعبیه شده و به یک راهرو به ابعاد 16/5×5/30 متر باز می شود. زینیبه در قسمت شرقی حرم به ابعاد 8/5×20 متر قرار دارد. در طبقه ی بالای زینبیه امکانات جانبی از جمله انبار و سالن غداخوری احداث شده که به عنوان مهدیه از آن استفاده می شود. در ورودی ویژه آقایان در ضلع غربی تعبیه شده است. مساحت داخل حرم بیش از 300 متر مربع به دو قسمت شمالی و جنوبی تقیسم شده است. سطح حرم با مرمر کف پوش شده و ازاره ای از سنگ مرمر به ارتفاع 1/10 متر اجرا شده است. بخش اعظمی از دیوارهای حرم فاقد تزیین است؛ ولی بخشی از آن با پلاک های سرامیک آبی رنگ نماکاری شده که مربوط به بنای قبلی است. سقف قسمت جنوبی حرم به صورت هشت قاب مقرنس کاری شده و سقف قسمت شمالی حرم، دارای تزیینات آینه کاری است. قطعات آینه کاری به رنگ آبی، قرمز، زرد و سبز است. گنبد روی چهار ستون سوار شده است. لایه ی درونی گنبد و ستون ها به صورت زیبایی آینه کاری شده و ضریح با ابعاد 80/3×3 متر، درست در زیر آن قرار دارد. ضریح از نقره ساخته شده و قسمت های بالای آن مزین به آیاتی از قرآن کریم است. در چهار گوشه ی ضریح گلدان های طلایی رنگ با گلهای رنگارنگ قرار داده شده و گرداگرد آن سر ترنج های ایستاده با نگین های میناکاری شده که مزین به اسماءالهی است مشاهده می شود. 

 

 

 

بازدید 185 دفعه آخرین ویرایش در سه شنبه, 12 مرداد 1395 ساعت 12:49
Super User

آخرین‌ها از Super User

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

بازگشت به بالا

تور های لحظه آخری